Even weg…

Evenweg11

…Dat lag thuis en daar is hij gisteren niet geweest. Toen ze uit het lokaal waren zij Pieter “ik ga rap naar huis mijn juiste gerief halen” “maar wat zeg ik dan als ze achter je vragen? “zeg dan dat ik later zal zijn dat ik me heb over slapen!” dat lukt wel. Pieter verstopte zich heel voorzichtig in de struiken wachtent tot iedereen naar binnen was. Toen de bel ging kwam er een klas voor Pieter staan en vlak voor zijn neus stond een meisje met een rokje en Pieter zag haar onderbroek. Hij begon te blozen en kreeg het warm. Toen ze vertrokken naar binnen zag hij dat het de laatste waren. Hij sloop heel voorzichtig naar de poort waar de klaar-over net was vertrokken. Liep zo rap hij kon naar de tramhalte en nam de tram.

Toen Pieter thuis aankwam zag hij dat de deur was ingedeukt en dat er op de tafel een briefje lag. Hij hoorde ook hard gehuil uit een andere kamer. Pieter pakte het briefje. Las niet wat er op stond. Daar was geen tijd voor. Hij pakte ook zijn schoolgrief een ging terug naar de tram. Op de tram realiseerde hij zich
dat het niet de buurvrouw was maar zijn eigen moeder. Hij nam het briefje waar de volgende tekst op staat. De tijd begint te korten…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s