Ja ik wil…

ja ik wil#7

… De leraar gaf hem een stoot en vroeg het antwoord.
“Duizend meneer” riep hij opgeschrikt.
Terwijl de vraag was hoeveel provincies België telt.
Gans de klas zat te lachen met het antwoord van Pieter.
“Pieter, kan ik jou even spreken na de les?”
Waarop hij knikte en weer begon te dwalen.
“Pieter, Pieter, Pieter, Pieter!”
werd er op het eind van de dag geroepen naar Pieter.
Waarna Pieter wakker schrok en om zich heen keek.
In de klas zat niemand meer.
Enkel Kim en meneer Van Schep stonden nog naast hem.
“Pieter! Kim heeft me alles verteld van je moeder en haar probleem.
En van het geld ook. Ik vind het heel jammer dat ik je niet kan helpen.
Ik kan alleen zeggen dat je alles moet opschrijven van verdachte telefoons tot verdachte personen die op straat rondlopen.” “Dank voor de tips.” antwoordde Pieter waarna hij zijn schoolgerief opruimde en weg ging.

Toen Pieter voor de voordeur van Kim stond en een afscheidskusje kreeg werd hij betoverd en gingen de vlinders vliegen in zijn buik. “Kim,” zei Pieter “ik zou je iets heel belangrijks moeten vragen. Iets dat mijn leven totaal kan veranderen.” Kim begon al te blozen omdat ze wist welke vraag er ging volgen. “vraag maar.” “Zou je het leven met mij willen delen. Zou je verkering willen, met, met mij?” Waarna Kim de tranen in de ogen kreeg. Ja ik wil. Ja heel graag zelfs. En ze sprongen elkaar in de armen. De rest rond hen werd zwart en begon te draaien. Het was net alsof er enkel een licht op hen scheen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s