Een stormachtige avond….

17036158_1150587938404074_165086991_o

Op een stormachtige avond zat Pieter voor het raam naar buiten te kijken. Hij keek naar de bomen die allemaal in dezelfde richting waaiden. En naar de donder en bliksem die elkaar om de beurt afwisselden. Pieter zat al een aantal uren naar buiten te kijken, intussen zag hij beelden uit zijn verleden terug voor zich. Zowel de aanranding op het station, als ook het meubilair gevecht tussen zijn ouders, waar een scheiding op volgde.
Pieter woont nu al drie jaar bij zijn moeder die alcohol verslaafd is
en zich hierdoor keer op keer in problemen helpt.

Plots hoorde Pieter de deur van de kamer open waaien.
Het was zijn moeder die even dronken als altijd de kamer binnen viel. Ze viel voor de deuropening in slaap. Inmiddels was het elf uur gepasseerd en Pieter ging slapen. Hij hoorde zijn moeder nog een aantal keer schaterend lachen en viel in slaap.

De volgende dag werd Pieter wakker van het geluid van vallende whisky flessen. Hij heeft niet gezien wie of wat het was. Daarvoor waren zijn ogen nog te veel aan het slapen. Hij keek op zijn uurwerk hoe laat het was. “nog maar half vijf en al wakker” zei hij geeuwend en viel weer in slaap.

Anderhalf uur later werd hij wakker door een gil.
Hij keek geschrokken om zich heen en zag dat buurvrouw Betty lijkbleek en verstijfd in de living stond met een briefje in haar hand.
Het was duidelijk dat daar iets verschrikkelijk op geschreven stond.
Pieter trok het briefje uit de handen van zijn buurvrouw en las het.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s